Royal Botanic Gardens

Ben je de halve wereld over gevlogen, kom je in een land waarvan je verwacht dat het warm is… is het ook kutweer, net Nederland. Daarvoor kwam ik niet. Al een paar dagen veel regen en 15-20ºC. Gelukkig is het winter en wordt het waarschijnlijk nog wel beter weer (hier wel, haha). Niet dat ik er veel van merk, mijn kantoortje heeft geen raam, alleen een matglazen muur waardoor je alleen af en toe een schaduw voorbij zit komen.

Gelukkig was het in het weekend nog wel droog en enigzins warm en heb ik lekker door de stad kunnen lopen. Zaterdag om 9 uur ’s ochtends vertrokken bij het hotel, in de richting van het Opera House. Mijn route liep door de Royal Botanic Gardens, een groot park gelegen aan het water. Al snel werd het mijn favoriete plek in Sydney (tot nu toe). Zodra je de poort door loopt verdwijnt alle drukte van de stad en het geluid van auto’s wordt vervangen door dat van allerlei dieren. Overal zitten kaketoes in de bomen, wat nogal wat herrie veroorzaakt. Soms is het stil, maar zodra er eentje zijn bek open trekt, meent de rest, en dat zijn er nog al wat, dat ook te moeten doen, waardoor het echt onmogelijk wordt om je als mens nog verstaanbaar te maken.

Nog veel cooler zijn de vleermuizen. Vorige week zag ik er eentje, maar ben er nu dus achter waar ze wonen. Er hangen er duizenden in de bomen in het midden van het park, echt overal waar je kijkt. ’s Ochtends hangen ze nog stil en opgevouwen, als het warmer wordt beginnen ze hun vleugels te strekken, wat rond te vliegen en, net als de kaketoes, herrie te maken. Nog nooit zo veel en zulke grote vleermuizen gezien.

Toen ik na een paar uur tussen de flying foxes op een bankje ging zitten om iets te eten, was het net of Chip er was, in de gedaante van een vogeltje. Nog voordat ik mijn tas neerzette zat hij al te schooien en sprong bijna in mijn tas om zelf het eten te pakken. Voorzichtig zelf mijn halve donut opgegeten, de rest maar afgestaan.

Natuurlijk kun je niet in Sydney zijn zonder the Opera House gezien te hebben. Van een afstand een mooi gebouw, ook de standaard foto met the Harbour Bridge op de achtergrond gemaakt. Van dichtbij is hij eigenlijk best lelijk, bekleed met smaakloze tegeltjes en veel beton. Dat zie je normaal niet op de foto’s. Bij Circular Quay een tijdje rondgehangen, gekeken naar de ferries en de vele straatartiesten, die allemaal dezelfde langgerekte shows geven, met de zelfde praatjes en grappen. Helemaal langs het water gelopen, onder de Harbour Bridge door (net de Waalbrug, alleen een beetje groter), naar the Fish Markets. Altijd leuk om visjes te kijken; een stuk goedkoper dan in het aquarium en deze bewegen niet. Veel soorten die ze in Frankrijk op de markt niet hebben, maar helaas nog steeds de zelfde biologen-lucht. Op het laatste stuk op weg naar het hotel lag een nog veel interessantere markt.

In het midden van Chinatown ligt Paddy’s Market. 3 Verdiepingen vol “gewone” winkels en restaurants, maar op de begane grond gebeurt het. Honderden kraampjes, dicht op elkaar, geen ruimte om te bewegen en overal verkopen ze hetzelfde. Uggs, helicopters, hoeden, souveniers etc. Eigenlijk heb je na een rijtje alles wel gezien, maar het is gewoon te leuk om weg te gaan. Vloerkleedjes, geen schapen- of koeienvellen, hier kun je gewoon een kangoeroe voor op de vloer kopen. Of een sleutelhanger met een geluks-kangoeroe-pootje eraan. Vraag me alleen af wie er nu en geluks-kangoeroe-scrotum aan zijn sleutelbos wilt....